صنعت بازیهای ویدئویی در ایران، بیش از یک سرگرمی، اکنون بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره میلیونها ایرانی شده است. طبق آخرین گزارش بنیاد ملی بازیهای رایانهای، جمعیت بازیکنان کشور به حدود ۲۹ میلیون نفر رسیده است؛ عددی که نشان میدهد بازیهای دیجیتال نه تنها بخشی از تفریحات کودکان و نوجوانان، بلکه بخش عمدهای از زیستجهان فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی را شکل میدهند.
میانگین زمان بازی روزانه برای هر بازیکن ۸۳ دقیقه ثبت شده است، آماری که نشان میدهد بازیها جایگاهی مشابه تماشای فیلم یا استفاده از شبکههای اجتماعی پیدا کردهاند. این میزان فعالیت روزانه، تحولی جدی در سبک زندگی و عادات فرهنگی شهروندان را نمایان میکند و بیانگر نهادینهشدن بازیهای ویدئویی در هنجارهای روزمره ایرانیان است.
یکی از نکات قابل توجه گزارش، سهم جنسیتی کاربران است؛ ۳۸ درصد بازیکنان زن هستند. هرچند هنوز مردان با ۶۲ درصد غالباند، حضور قابل توجه زنان، گویای تغییر تدریجی کلیشههای قدیمی در مورد «مردانه بودن» بازیهای دیجیتال است. این روند میتواند در آینده موجب توسعه محتوا و بازیهای بومیسازیشده برای زنان، افزایش بازیکنان حرفهای زن و رشد جوامع آنلاین تخصصی شود.
همگام با روندهای جهانی، گوشیهای هوشمند سکوی اصلی تجربه بازی در ایران هستند و ۸۶ درصد کاربران از موبایل برای بازی استفاده میکنند. دسترسی آسان، قیمت مقرونبهصرفه و تنوع گسترده بازیها، موبایل را به بستر غالب تبدیل کرده است. با این حال، بازیهای ایرانی هنوز سهم کمتری در میان محبوبترین آثار دارند؛ تنها بازی «آمیرزا» در میان بازیکنان ۱۸ تا ۳۴ سال دیده میشود و نسبت به سال ۱۴۰۰، تعداد بازیهای ایرانی محبوب کاهش یافته است.
تجربه چندپلتفرمی نیز در حال افزایش است و ۳۸ درصد کاربران از بیش از یک پلتفرم شامل موبایل، کنسول و رایانه شخصی استفاده میکنند. این گروه با انتظارات بالاتر از کیفیت فنی و گرافیکی، میتواند بازارهای حرفهایتر از جمله ورزشهای الکترونیک و خریدهای درونبرنامهای را شکل دهد و موج تازهای از تولید محتوای تخصصی گیم را به راه بیندازد.
اقتصاد بازیهای ویدئویی نیز رشد چشمگیری داشته است؛ سالانه بیش از ۷۰ هزار میلیارد تومان در این صنعت گردش مالی ایجاد میشود. این ارقام نشان میدهد که بازیهای دیجیتال، فراتر از فرهنگ و سرگرمی، به یکی از موتورهای مهم اقتصادی و اشتغالزایی جوانان تبدیل شدهاند.
با توجه به این ظرفیت عظیم، توجه به توسعه بازیهای بومی، ارتقای محتوا، بهبود زیرساختها و حمایت از تولید ملی میتواند نه تنها اقتصاد دیجیتال کشور را تقویت کند، بلکه سبک زندگی، تعاملات اجتماعی و الگوهای فرهنگی جامعه را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
صنعت بازیهای ویدئویی اکنون دیگر یک سرگرمی فرعی نیست؛ این صنعت در حال تبدیل شدن به یک عنصر کلیدی در ساختار فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی ایران است و آینده آن میتواند تعیینکننده نحوه تعامل نسلهای جدید با فناوری، هنر و اقتصاد باشد.
