در شرایطی که نگرانیهای جدی در خصوص محتوای برخی تولیدات شبکه نمایش خانگی افزایش یافته و انتقادهای گسترده مخاطبان، خانوادهها و کارشناسان را به همراه داشته، تعلل در ابلاغ مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی برای نظارت بر این حوزه، بیش از پیش غیرقابل توجیه است. شبکه نمایش خانگی اکنون در غیاب چارچوب قانونی، به عرصهای برای ترویج محتوای پرخطر و ناسازگار با ارزشهای جامعه تبدیل شده و میلیونها خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد.
نگاه انتقادی به وضعیت فعلی اما در این شرایط اجتنابناپذیر است. بسیاری از تولیدات، با تمرکز بر جنجال، روابط نامتعارف و سبک زندگی وارداتی، مرزهای اخلاقی را جابهجا میکنند و بنیان خانواده ایرانی-اسلامی را تهدید مینمایند. این محتواها نه تنها سرگرمی نیستند، بلکه به عادیسازی رفتارهای مغایر با فرهنگ اصیل میپردازند و نسل جوان را در معرض بحران هویتی قرار میدهند. در نبود نظارت مبتنی بر ضمانت اجرایی، تولیدکنندگان سود را بر مسئولیت فرهنگی ترجیح میدهند و خلاقیت را قربانی جذب مخاطب از راههای ناسالم میکنند.
مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی دقیقاً برای رفع این خلأ تدوین شده است. این مصوبه با رویکردی هوشمند، نظارت سلبی را با حمایت ایجابی ترکیب میکند؛ برخورد قاطع با تخلفات و همزمان تقویت تولید آثار سالم و خانوادهمحور. ابلاغ آن میتواند تعادل لازم را برقرار کند و این حوزه را به ابزاری برای تقویت هویت ملی تبدیل نماید. این مطالبه، پاسخی مستقیم به تأکیدات مکرر بر ساماندهی فضای مجازی است.
اما تعلل در ابلاغ، هزینههای سنگینی دارد. ادامه وضعیت موجود، ولنگاری را نهادینه میکند؛ آسیبهای روانی مانند افسردگی و انزوا افزایش مییابد، شکاف نسلی عمیقتر میشود و پیوندهای خانوادگی تضعیف میگردد. از منظر فرهنگی، فرصت تولید آثار فاخر هدر میرود و بازار به محتوای سطحی واگذار میشود. در حالی که کشورهای پیشرفته با قوانین دقیق هویت خود را حفظ کردهاند، این تأخیر در ایران سرمایه اجتماعی را فرسوده میسازد و نسل آینده را رها میکند. این تعلل، نه تنها انتقاد کارشناسان را برمیانگیزد، بلکه اعتماد عمومی را خدشهدار میکند.
زمان مطالبهگری قاطع فرا رسیده است. دولت باید فوراً این مصوبه را ابلاغ و اجرا کند تا این حوزه را از بیضابطهگی نجات دهد. جامعه انتظار اقدامات عملی مانند نظارت مشترک و حمایت از تولیدکنندگان ارزشی را دارد. اگر امروز اقدام نشود، فردا با جامعهای روبهرو خواهیم بود که فرهنگ اصیلش در هیاهوی دیجیتال گم شده است. مطالبه روشن و جدی است؛ ابلاغ فوری، اجرا قاطع؛ حفاظت از خانواده بیش از این تاب اهمال ندارد!.
از این رو به نظر می رسد که قوه مجریه و شخص رئیس جمهور بدون توجه به برخی هیجان های ژورنالیستی رسانه های خاص می بایست اقدام به ابلاغ این مصوبه کرده و بخشی مهمی از دغدغه های فرهنگی خانواده ها و اکثریت جامعه را رفع نمایند.
