چهارمین روز هجدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینما حقیقت» با نمایش مجموعهای متنوع از آثار مستند ایرانی و بینالمللی همراه بود. روز شنبه، برخلاف جمعیت قابلتوجه روزهای پنجشنبه و جمعه، استقبال مخاطبان کاهش یافت و پردیس سینمایی ملت نسبت به روزهای پیشین خلوتتر به نظر میرسید.
فیلمهای شاخص روز چهارم
در روز چهارم، فیلمهای متعددی روی پرده رفتند که از جمله آنها میتوان به «میریام» ساخته علی صدرینیا، «سکو» به کارگردانی فرید پناهنژاد، «هویدا؛ یک پرتره صوتی» محسن کریمیان، «شنا خلاف جهت» جواد رزاقیزاده و «لاماسو» سیدمسعود امامی اشاره کرد.
مستند «لاماسو» با محوریت زندگی پرفرازونشیب ورزشکار امیرعلی اکبری، به دلیل ریتم سریع و هیجان بالا توانست مخاطبان را تا پایان در سالن نگه دارد و به یکی از آثار موفق این روز تبدیل شود. در مقابل، «میریام» که روایت زندگی دختری ایرانی در روزهای جنگ لبنان را دنبال میکند، به دلیل روایت کند و تدوین ضعیف، چندان مورد استقبال قرار نگرفت.
فیلم «شنا خلاف جهت» نیز با تمرکز بر دو شخصیت مبتلا به اوتیسم، تلاش کرد پیام امید و مقاومت را در زندگی افراد دارای چالشهای ویژه منتقل کند و هنر را بهعنوان عاملی توانمندساز معرفی نماید. این اثر از نظر روایت اجتماعی و آموزشی، یکی از آثار برجسته روز چهارم بود.
تقابل مخاطب ایرانی با آثار بینالمللی
دو نمایش ویژه نیز در این روز برگزار شد: مستند «اقیانوس با دیوید آتنبرو» و «روباه و ماه صورتی» به کارگردانی مهرداد اسکویی. برخلاف انتظار، فیلم آتنبرو در سالنی نسبتاً خالی و با کمتر از ۲۰ تماشاگر به نمایش درآمد. در مقابل، مستند مهرداد اسکویی با استقبال گسترده مواجه شد و سالن نمایش مملو از مخاطب بود. این تفاوت چشمگیر نشاندهنده قدرت رقابت سینمای مستند داخلی با سوژهها و روایتهای ملموس و نزدیک به دغدغههای مخاطب ایرانی است.
نکوداشت فرهاد ورهرام؛ مستندسازی عاشق ایران
در روز چهارم، آیین بزرگداشت فرهاد ورهرام، یکی از مفاخر سینمای مستند ایران، برگزار شد. ورهرام که با آثار تاریخی و اجتماعیاش شناخته میشود، مورد تقدیر قرار گرفت. دبیر جشنواره بر ضرورت استمرار ارتباط با چنین هنرمندانی و معرفی آثار ماندگارشان تأکید کرد و نشان فیروزهای سینما حقیقت به او اهدا شد. همچنین مستندی درباره زندگی ورهرام از کودکی تا امروز به نمایش درآمد که حاوی نکات ارزشمندی برای مستندسازان جوان و علاقهمندان به این حوزه بود.
روز چهارم جشنواره سینما حقیقت، فراتر از نمایش آثار، درسهای راهبردی مهمی ارائه داد: نخست، استقبال محدود از آثار بینالمللی نشاندهنده نیاز به تولید مستندهای بومی با روایتهای نزدیک به مخاطب ایرانی است. دوم، موفقیت آثاری چون مستند مهرداد اسکویی و «لاماسو» بر اهمیت سوژهیابی هوشمند و توجه به علایق مخاطب تأکید دارد. سوم، بزرگداشت فرهاد ورهرام یادآور لزوم حمایت از پیشکسوتان و تربیت نسل جدید مستندسازان است.
بهطور کلی، چهارمین روز سینما حقیقت بر ضرورت توازن میان کیفیت محتوایی، برقراری ارتباط عمیق با مخاطب و آموزش حرفهای تأکید کرد و نشان داد که جشنوارههای داخلی میتوانند بستری برای عرضه آثار درخشان و تقویت روایت بومی باشند.
